In 2011 komt uit:

Filosofie van een mooie dood

Waarom sterven wij na een mooi leven zo vaak geen mooie dood?

Waarom moeten wij vrezen voor een laatste levensperiode die wordt gekenmerkt door onluistering zelfverlies en afhankelijkheid?

Waarom beëindigen wij niet zélf ons leven als het geen goed leven meer is -  zoals Seneca bepleitte? Wat let ons onbekommerd gebruik te maken van 'de mooiste gave die de natuur ons heeft geschonken' volgens Plinius: de mogelijkheid onszelf een goed einde te bezorgen?

Waarom leven wij soms te lang en sterven wij niet 'op tijd' een 'vrije dood', zoals Nietzsche ons aanraadt?

In de filosofie van de levenskunst  past een einde dat wij ons toeëigenen; wij geven echter - veelal onbewust -  ons einde uit handen! Wij  leveren ons daarbij over aan maatschappelijke gewoonten, de druk van de medische mogelijkheden, de conventionele ethiek.

De schrijver onderzoekt diepgaand het concept van 'een mooie dood'. Hij toont aan dat de zelfgekozen dood ooit een filosofisch onderbouwde keuze kon zijn tot het christendom daar een eind aan maakte.

Hij bespreekLevenskunst van het einde t daarna de argumenten die uit religieuze, psychologische en filosofische hoek worden ingebracht tegen de zelfgekozen dood en toont aan dat deze argumenten zwak onderbouwd zijn.

Hij biedt tenslotte een zorgvuldig model om te komen tot een weloverwogen tijdige zelfbeëindiging; een mooie dood. Hij legt daarbij ook nadruk op de rol van geliefde anderen.

Een boek voor iedereen die keuzes wil maken over zijn eigen einde.